Zachowek – proste informacje

Zachowek. Czym jest?

W uproszczeniu – zachowek to pewien ekwiwalent spadku. Coś w zastępstwie. To pewien ułamek – czasem połowa, a czasem nawet trzy czwarte wartości tego, co według odpowiedniego wyliczenia określimy jako wartość mającego nam przypaść (ale go nie otrzymaliśmy, lub tylko kawałek) udziału spadkowego.

Jak się tę wartość wylicza, które elementy majątkowe się bierze pod uwagę i na ile części (to jest – których spadkobierców bierze pod uwagę) dzieli, to jest cała historia.

Będę o tym jeszcze pisać, bo kilka błędnych przekonań panuje w tym zakresie. Na przykład, że oświadczenie darczyńcy o wyłączeniu darowizny ze schedy spadkowej spowoduje, że ta darowizna nie będzie wliczana to puli majątkowej, przy wyliczaniu wartości zachowku. No – długie to zdanie, może ciężko się czytać, ale z wyliczeniem zachowku tak właśnie jest. Trzeba się nad tym pochylić i porządnie na spokojnie wyliczyć, a nierzadko tez zatrudnić rzeczoznawcę.

A na razie warto pamiętać, że –

– jeśli komuś przysługuje roszczenie o zachowek, to może to oznaczać kilka rzeczy.

Po pierwsze może to oznaczać, że jest wskazany w kodeksie cywilnym, jako tak zwany spadkobierca ustawowy..

O tym, kto może być spadkobiercą ustawowym dowiesz się we wpisie „Kolejka do spadkobrania”

Po drugie – nie został wydziedziczony, nie odrzucił spadku po śmierci spadkodawcy, ani tez nie zrzekł się spadku w umowie zawartej ze spadkodawcą, kiedy ten jeszcze żył. Gdyby którakolwiek z tych sytuacji zaistniała – zachowek, by mu nie przysługiwał.

Po trzecie, w tej konkretnej sprawie został wskazany jako spadkobierca w prawomocnym postanowieniu o stwierdzeniu nabycia spadku, albo w notarialnym poświadczeniu dziedziczenia.

Po czwarte – spadkodawca miał majątek, którego elementy i wartość da się ustalić i dająca się wycenić część tego majątku powinna była (co do zasady) przypaść naszemu spadkobiercy. Tak się jednak złożyło, że nie przypadło mu nic, albo mniej, niż połowa (a pewnych sytuacjach 3/4) wartości należnego udziału.

Jeżeli inni otrzymali więcej – może tak być, że przeciwko nim będzie naszemu spadkobiercy przysługiwało roszczenie o zapłatę zachowku. To znaczy, że będzie mógł zażądać konkretnej sumy pieniędzy od konkretnej osoby.

Jaka to może być kwota i od kogo nasz spadkobierca będzie mógł jej zażądać – to zawsze zależy od konkretnej sytuacji.

Jak się dochodzi zachowku?

Różnie – w zależności od sytuacji.

Czasem spadkobiercy sami się dogadują.

Czasem uzgadniają sposób zapłaty za pośrednictwem prowadzących rozmowy, negocjacje, mediacje prawników.

Czasem jest potrzebna droga sądowa. A i wtedy – przed złożeniem pozwu – można najpierw zawezwać do próby ugodowej lub wnieść o skierowanie sprawy do mediacji.

Jeżeli te wszystkie próby rozwiązania sporu nie wypalą – składamy pozew do sądu.

Uwaga. zawsze możemy wnieść pozew do sądu od razu, z pominięciem tych wszystkich niuansów. Pytanie – co się bardziej opłaca.  A korzyścią dla każdego z nas mogą być zupełnie inne rzeczy. Wszystko zależy od konkretnej sytuacji, którą trzeba dobrze przeanalizować. Ustalić możliwości porozumienia, sytuację finansową każdej ze stron, no i to, jak bardzo goni nas czas.

Bo przecież nie zapominajmy, że na żądanie wypłaty zachowku mamy tylko określony czas. Jeśli ten termin upłynie, to raczej możemy o sprawie zapomnieć..

————–
Wpisy na tej stronie nie są poradami prawnymi. Ich celem jest popularyzacja wiedzy na temat obowiązujących przepisów prawa i zachęcenie do ich stosowania.

W każdej sprawie własnej sugeruję bezpośredni kontakt z zajmującym się tematyką spadków radcą prawnym lub adwokatem. Pozwoli to uniknąć wielu zagrożeń i poznać korzystne regulacje prawne.

Jeśli chcecie Państwo skorzystać z mojej pomocy w zakresie sprawy spadkowej – zapraszam. Z przyjemnością pomogę.

Mój adres e-mail: poczta@orlowskam.com, tel. 0048 530 892 582

Czy można uniknąć kłótni o spadek?

Spory o pieniądze trafiają się w każdym środowisku. Tak pomiędzy najbliższymi, jak i wśród obcych sobie ludzi. Decyduje tak zwany czynnik ludzki. Rzecz w tym, że spór, pomiędzy członkami rodziny bywa bardziej bolesny, niż nieporozumienie między kontrahentami. Angażuje więcej emocji, może poranić na lata i przenosić się na kolejne pokolenia.

Przeczytaj: Kolejka do spadkobrania

Co się stanie z majątkiem rodzinnym po naszej śmierci? Czy możemy coś zrobić, aby nasze dzieci nie pokłóciły się o spadek?

Te pytania często nurtują moich klientów.

Pragniemy dla najbliższych wszystkiego, co najlepsze, a przede wszystkim – ZGODY. Zgody w rodzinie.

Pamiętając, że nie zawsze wszystko da się przewidzieć, przyszli spadkodawcy próbują na różne sposoby radzić sobie z obawami o to, aby ich dzieci  nie pokłóciły się ze sobą o majątek.

Zazwyczaj maja własną koncepcję i przychodzą do mnie, abym pomogła im tę ich własną, autorską koncepcję zrealizować.

Jedni rozdzielają swój majątek pomiędzy dzieci już za życia, w celu „oszczędzenia” dzieciom postępowania spadkowego. Inni spisują testament, albo ustnie oświadczają rodzinie swoją wolę.

Pomagam im w tym, nadając koncepcji Klienta ramy prawne, wyjaśniam przepisy i – czasem odległe w czasie – konsekwencje poszczególnych rozporządzeń majątkowych.

Bywa, że dzięki jednorazowej konsultacji ze mną – wstępne koncepcje ulegają zmianie. Do listy zaplanowanych działań dochodzą np. takie, które niwelują możliwość dochodzenia zachowku.

Nie ma jednej drogi dla wszystkich. Są sytuacje, gdy odpowiedni będzie zestaw umowa darowizny i umowa zrzeczenia się dziedziczenia. Czasem korzystna będzie umowa dożywocia. Rolnicy mogą rozważyć szczególną instytucję umowy z następcą. W przypadku rodzinnego przedsiębiorstwa dochodzi możliwość zaplanowania sukcesji. Trwają legislacyjne prace nad ustawą o fundacji rodzinnej.

Czy zawsze uda się uniknąć kłótni rodzinnych o majątek? Nie zawsze. To oczywiste. Przyczyny sporów bywają bardzo różne i spór majątkowy może mieć zupełnie inne tło. Nie do końca związane z pieniędzmi.

Odpowiednia regulacja dyspozycji majątkowych może jednak znacznie ułatwić życie, nawet wtedy, gdy sprawa trafi na sądową wokandę.

Jeżeli ten temat ciebie dotyczy i zastanawiasz się od czego zacząć, możesz zadzwonić do mnie. Uzgodnimy termin konsultacji.

————–
Wpisy na tej stronie nie są poradami prawnymi. Ich celem jest popularyzacja wiedzy na temat obowiązujących przepisów prawa i zachęcenie do ich stosowania.

W każdej sprawie własnej sugeruję bezpośredni kontakt z zajmującym się tematyką spadków radcą prawnym lub adwokatem. Pozwoli to uniknąć wielu zagrożeń i poznać korzystne regulacje prawne.

Jeśli chcecie Państwo skorzystać z mojej pomocy w zakresie sprawy spadkowej – zapraszam. Z przyjemnością pomogę.

Mój adres e-mail: poczta@orlowskam.com, tel. 0048 530 892 582

Stawki minimalne według rozporządzenia w sprawie opłat za czynności radców prawnych

Kiedy pytasz o wysokość honorarium za pomoc prawną możesz usłyszeć różne odpowiedzi. Zależy to m.in. od charakteru sprawy, stopnia jej skomplikowania, ilości czasu, który trzeba na nią poświęcić, a także czasu, którym dysponujemy. – Inaczej obliczymy wynagrodzenie, gdy Klient zwróci się do nas z odpowiednim wyprzedzeniem, a inaczej – kiedy sprawę trzeba realizować ekspresowo.

Oprócz powyższych parametrów jest jeszcze jeden ważny odnośnik, z którym musimy się liczyć. To Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych.

Stawki minimalne

Rozporządzenie to wskazuje tzw. stawki minimalne opłat za czynności radców prawnych.

Stawki minimalne są różnie wyznaczane. A raczej rożne okoliczności mogą być podstawą do wyznaczenia wysokości stawki. Pierwsza okoliczność to  wartość przedmiotu sprawy. Druga, to rodzaj sprawy (np. zależnie od tego, czy będzie to sprawa o zasiedzenie nieruchomości, czy o rejestrację spółki z o.o.).

Wysokość stawek minimalnych, ustalanych w zależności od wartości przedmiotu sprawy

Stawki minimalne (netto – do nich należy doliczyć podatek VAT w wysokości 23 %) wynoszą odpowiednio przy wartości przedmiotu sprawy:
1) do 500 zł – 90 zł;
2) powyżej 500 zł do 1500 zł – 270 zł;
3) powyżej 1500 zł do 5000 zł – 900 zł;
4) powyżej 5000 zł do 10 000 zł – 1800 zł;
5) powyżej 10 000 zł do 50 000 zł – 3600 zł;
6) powyżej 50 000 zł do 200 000 zł – 5400 zł;
7) powyżej 200 000 zł do 2 000 000 zł – 10 800 zł;
8) powyżej 2 000 000 zł do 5 000 000 zł – 15 000 zł;
9) powyżej 5 000 000 zł – 25 000 zł.

Określenie „stawki minimalne” wynika stąd, że co do zasady wyznaczają one dolny próg wynagrodzenia w danej sprawie. Poniżej nie powinniśmy schodzić, aby nie został nam postawiony zarzut dumpingu. Jeżeli taka sytuacja się zdarzy, to na zasadzie wyjątku i powinna zostać odpowiednio uzasadniona.

Tu zobacz, co to znaczy pomoc prawna pro bono

Success fee -procent od wygranej kwoty

Poza limitowaniem dolnej granicy stawki – przepisy nie ingerują w umowę z Klientem, w zakresie wysokości honorarium. Jedynym dodatkowym ograniczeniem, dotyczącym wynagrodzenia, jest zakaz tzw. pełnego success fee. To znaczy, że nie możemy umówić się, że Klient zapłaci nam dopiero i tylko wtedy, jeżeli sprawę wygramy. Nie może być też tak, że nasze wynagrodzenie w całości zostanie wyliczone jako procent od ewentualnie wygranej kwoty. Taki procent może być jedynie dodatkowym elementem wynagrodzenia, na zasadzie premii.

To ograniczenie wynika jednak z przepisów ustawy o radcach prawnych. Omawiane w dzisiejszym wpisie rozporządzenie dotyczy wynagrodzenia zasadniczego .

Stawka opłaty z rozporządzenia to podstawa wynagrodzenia, orzekanego przez Sąd

Zasadniczą rolą, jaką ustawodawca przewidział dla Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych jest wyznaczenie podstawy wynagrodzenia za pomoc prawną, orzekanego przez Sąd w ramach tzw. orzeczenia o kosztach. Chodzi o kwotę, jaka może być Państwu wypłacona przez stronę przeciwną, przegrywającą sprawę, tytułem zwrotu poniesionych kosztów zastępstwa prawnego.

Uwaga. W przypadku orzeczenia o zwrocie kosztów, poniesionych z tytułu zastępstwa procesowego epitet „poniesione”, to słowo klucz.

Przed orzeczeniem obowiązku zwrotu kosztów zastępstwa prawnego, Sąd może chcieć sprawdzić, czy zostały .one faktycznie poniesione.

Jak się ustala wysokość wynagrodzenia za zastępstwo procesowe

Rozporządzenie przewiduje dwie podstawy określenia wysokości wynagrodzenia, które ma zwrócić druga strona.

Pierwsza podstawa, to omawiane stawki minimalne.

Druga, to umowa co do wysokości honorarium, zawarta pomiędzy prawnikiem, a jego klientem – mocodawcą.,

Najczęściej przyjmowaną podstawą są stawki minimalne.

Zgodnie z naszym rozporządzeniem w sprawie opłat za czynności radców prawnych stawka minimalna może zostać wyznaczona w sprawach nie wymagających przeprowadzenia rozprawy..

Zwrot kosztów w wysokości wyższej, niż stawka minimalna

W sprawach wymagających przeprowadzenia rozprawy sąd ustali opłatę za pomoc prawną w wysokości przewyższającej stawkę minimalną, jeśli uzasadnia to:

1) niezbędny nakład pracy radcy prawnego, w szczególności poświęcony czas na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczba stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjęte w sprawie, w tym czynności podjęte w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu;

2) wartość przedmiotu sprawy;

3) wkład pracy radcy prawnego w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie;

4) rodzaj i zawiłość sprawy, w szczególności tryb i czas prowadzenia sprawy, obszerność zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów, o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności.

Ograniczenia wysokości stawki minimalnej

Kwota opłaty orzeczonej przez sąd na podstawie powyższych przepisów nie może, co do zasady, przekroczyć sześciokrotności stawki opłaty minimalnej, ani wartości przedmiotu sprawy.

Zobacz zasady odpłatności.

W takim przypadku, sąd może orzec zwrot uiszczonego wynagrodzenia w wysokości zgodnej z zawartą umową.

Odrzucenie spadku

https://orlowskam.com/wp-content/uploads/2021/06/odrzucenie-spadku.mp3?_=1

W jakim celu odrzucamy spadek?

Konsekwencją nabycia spadku jest przejęcie po spadkodawcy jego majątkowych praw i zobowiązań. Oczywiście tych praw i zobowiązań, które podlegają dziedziczeniu. O tym, co nie podlega dziedziczeniu możesz przeczytać we wpisie Spadek, stwierdzenie nabycia spadku i umowy dotyczące spadku

Co ważne – od momentu nabycia spadku, wierzyciele spadkodawcy mogą dochodzić od spadkobiercy spłaty należnych im kwot. Aby ograniczyć swoja odpowiedzialność za długi spadkowe – spadkobierca nie musi odrzucać spadku. Może skorzystać z instytucji nabycia spadku z dobrodziejstwem inwentarza, a także działu spadku.

Sprawdź, jak napisać wniosek o dział spadku.

Odrzucenie spadku jest wyjściem ostatecznym – redukującym do zera odpowiedzialność za długi spadkowe. Inną konsekwencją odrzucenia spadku jest traktowanie spadkobiercy, jakby nie dożył otwarcia spadku i całkowite pominięcie go w kolejce do spadkobrania.

Jak odrzucić spadek

Aby odrzucić spadek, spadkobierca musi złożyć oświadczenie o odrzuceniu spadku.

Oświadczenie o przyjęciu lub o odrzuceniu spadku składa się przed sądem lub przed notariuszem. Można je złożyć ustnie lub na piśmie z podpisem urzędowo poświadczonym. Jeżeli nie możemy tego uczynić osobiście – możemy wyznaczyć pełnomocnika, aby w naszym imieniu odrzucił spadek.

Pełnomocnictwo do złożenia oświadczenia o przyjęciu lub o odrzuceniu spadku powinno być pisemne z podpisem urzędowo poświadczonym.

W treści oświadczenia, odrzucający spadek musi wyraźnie wskazać po kim odrzuca spadek.

Jeżeli spadkodawca zostawił testament, w treści oświadczenia należy także zaznaczyć, czy odrzucenie spadku dotyczy dziedziczenia z ustawy, czy z testamentu, czy może obu podstaw.

Terminy do odrzucenia spadku

Oświadczenie o przyjęciu lub o odrzuceniu spadku może być złożone w ciągu sześciu miesięcy od dnia, w którym spadkobierca dowiedział się o tytule swego powołania.

Uwaga. Może się zdarzyć, że spadkobierca ma kilka różnych podstaw do dziedziczenia, które uaktywniają się kolejno w różnych stępach czasowych. Dla każdej z tych podstaw termin do ewentualnego złożenia oświadczenia o odrzuceniu spadku biegnie oddzielnie.

Kto może odrzucić spadek

Co do zasady, oświadczenie o odrzuceniu spadku składa ten spadkobierca, którego dotyczy. Są jednak wyjątki, gdy oświadczenie o odrzuceniu spadku jest składane przez inne osoby.

Najczęstsza sytuacja, dotyczy spadkobierców małoletnich. W takim przypadku, w imieniu swoich dzieci oświadczenie o odrzuceniu spadku składają ich rodzice, ewentualnie inne osoby, którym przyznano opiekę. Ale uwaga – aby to było możliwe, najpierw należy się zwrócić do sądu, aby wyraził zgodę na odrzucenie spadku przez rodziców w imieniu ich dzieci.

Podobnie, gdy spadkobierca z innych, niż wiek, powodów ma ograniczoną zdolność do czynności prawnych, lub jest tej zdolności pozbawiony. – Za zgodą sądu oświadczenie o odrzuceniu spadku przez osobę ubezwłasnowolnioną składa jej opiekun prawny,

Ostatnia możliwość, dotyczy sytuacji, gdy przed upływem terminu do złożenia oświadczenia o przyjęciu lub o odrzuceniu spadku spadkobierca zmarł nie złożywszy takiego oświadczenia.

W takim przypadku oświadczenie o przyjęciu lub o odrzuceniu spadku może być złożone przez jego spadkobierców.

Kiedy odrzucenie spadku będzie nieskuteczne

Złożenie oświadczenia o odrzuceniu spadku wydaje się dosyć proste. Wymaga jednak uważności i sprawdzenia ważnych szczegółów.

Na przykład wspomniana wcześniej zgoda sądu. Bez wcześniejszego uzyskania zgody sądu oświadczenie o odrzuceniu spadku nie odniesie skutku.

Innym przykładem est sytuacja, gdy spadek niesie wartość majątkową, a odrzucający go spadkobierca ma własne długi, które do tej pory trudno było ściągnąć.

Jeżeli wierzyciele tego spadkobiercy dowiedzą się o spadku, będą chcieli zaspokoić swoje roszczenia z majątku spadkowego.

Ten, którego wierzytelność istniała w chwili odrzucenia spadku, może żądać, ażeby odrzucenie spadku zostało uznane za bezskuteczne w stosunku do niego.
Takiego uznania odrzucenia spadku za bezskuteczne można żądać w ciągu sześciu miesięcy od chwili uzyskania wiadomości o odrzuceniu spadku. Nie później jednak, niż przed upływem trzech lat od odrzucenia spadku.

Uwaga: wierzyciel może żądać uznania odrzucenia spadku za bezskuteczne tylko wtedy, gdy spadkobierca odrzucił spadek z pokrzywdzeniem wierzycieli,

Kiedy odrzucenie spadku będzie nieważne

Oświadczenie o przyjęciu lub o odrzuceniu spadku jest oświadczeniem bezwarunkowym i nieodwołalnym. Złożone pod warunkiem lub z zastrzeżeniem terminu oświadczenie o odrzuceniu spadku jest nieważne. To samo dotyczy oświadczenia o przyjęciu spadku.

Do pobrania: Kolejka spadkobrania
Jeżeli chcesz poznać pełny krąg spadkobierców ustawowych albo planujesz odrzucenie spadku – w tym miejscu:: Kolejka spadkobrania, czyli krąg spadkobierców ustawowych” możesz pobrać krótki przewodnik, w którym sprawdzisz, czy jesteś spadkobiercą ustawowym i czy już nastąpił etap, w którym możesz skuteczne odrzucić spadek

*Ten wpis jest chroniony hasłem. Skorzystaj z formularza kontaktowego, aby bezpłatnie otrzymać hasło umożliwiające dostęp do treści.

————–
Wpisy na tej stronie nie są poradami prawnymi. Zawierają prywatne opinie i przykłady możliwości zastosowania konkretnej regulacji prawnej w różnych życiowych sytuacjach.

Ich celem jest popularyzacja wiedzy na temat obowiązujących przepisów prawa i zachęcenie do ich stosowania.

W każdej sprawie własnej należy się skonsultować bezpośrednio z radcą prawnym lub adwokatem. Pozwoli to uniknąć wielu zagrożeń i poznać korzystne regulacje prawne.

Jeśli chcecie Państwo skorzystać z mojej pomocy w zakresie sprawy spadkowej – zapraszam. Z przyjemnością pomogę.

Mój adres e-mail: poczta@orlowskam.com, tel. 0048 530 892 582

Wniosek o dział spadku

https://orlowskam.com/wp-content/uploads/2021/06/wniosek-o-dzial-spadku.wav?_=2

Wniosek o dział spadku, a wniosek o stwierdzenie nabycia spadku

Aby odsłuchać nagrania na platformie Spotify kliknij TUTAJ.

Wniosek o dział spadku, a stwierdzenie nabycia spadku – o co chodzi  w tym rozróżnieniu? W uproszczeniu chodzi o przejście od ogółu do szczegółu.

Stwierdzenie nabycia spadku stanowi dowód tego, że osoby A, B i C są spadkobiercami osoby D, podaje w jakiej części każdy z nich jest tym spadkobiercą, a także informuje, czy podstawą do ustaleń był testament spadkodawcy D, czy przepisy ustawy kodeks cywilny.

Z kolei postanowienie sądu o dziale spadku, albo umowa o dział  spadku mówi jakie konkretne elementy ze spadku po D przypadną odpowiednio każdemu ze spadkobierców A B i C.

Dział spadku można przeprowadzić w drodze umowy pomiędzy spadkobiercami. Można też zwrócić się z wnioskiem o dział spadku do sądu. We wniosku możemy sądowi wskazać własną propozycję podziału – indywidualną propozycję wnioskodawcy, lub wspólną, uzgodnioną pomiędzy wszystkim spadkobiercami. Taki zgodny wniosek o dział spadku ma niższą opłatę sądową od wniosku.

Dział spadku przed sądem, czy u notariusza

Jeżeli wszyscy spadkobiercy są zgodni, dokładnie wiedzą jak chcą majątek spadkowy podzielić, czyli – co, komu ma przypaść w dziale, kto komu i ile ma spłacić itp, to mogą zawrzeć umowę o dział spadku.

Taka umowę mogą zawrzeć między sobą – bez udziału sądu.

Jeżeli przedmiotem podziału będzie nieruchomość, to dla ważności tej umowy wymagane jest jej zawarcie w formie aktu notarialnego.

Jeżeli pomiędzy spadkobiercami nie ma zgody co tego, jak spadek podzielić, to konieczne jest przeprowadzenie postępowania o dział spadku przed sądem. Ale uwaga – jeżeli wszyscy spadkobiercy są zgodni co  tego, jak spadek podzielić, także można złożyć wniosek do sądu o dział spadku. W pewnych sytuacjach sądowy dział spadku jest jedyną możliwością.

W tym wpisie dowiesz się, o czym należy pamiętać, przygotowując wniosek o dział spadku.

Spadek

Po pierwsze, jeżeli wnosisz o przeprowadzenie działu spadku – należy wskazać Sądowi o jaki spadek chodzi.

To znaczy: 1) kto umarł, kiedy umarł, gdzie umarł, 2) kto po nim dziedziczy 3) co wchodzi w skład spadku i czy wniosek obejmuje cały spadek czy jego część 4) dokładnie wymienić i opisać elementy spadku, które mają być podzielone. 5) przedstawić dowody

Uwaga powyższe opisanie spadku to tylko wstęp, nakreślenie informacji. Podstawą do  ustalenia przez Sąd tego, o jaki spadek chodzi jest konkretny dokument – postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku albo poświadczenie dziedziczenia.

Jeżeli już uzyskano stwierdzenie nabycia spadku lub poświadczenie dziedziczenia to należy o tym Sądowi napisać i załączyć dokumenty, które to potwierdzają. Czyli odpowiednio odpis postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub opis notarialnego poświadczenia dziedziczenia.

Jeżeli po spadkodawcy jeszcze nie przeprowadzono postępowania spadkowego, to konieczne jest najpierw jego przeprowadzenie, a zatem w piśmie z wnioskiem o dział spadku należy także w pierwszej kolejności zamieścić wniosek o stwierdzenie nabycia spadku.

Majątek spadkowy, czyli: co chcesz podzielić

Po drugie – składając wniosek o dział spadku należy wskazać Sądowi, co ma być przedmiotem tego konkretnego podziału.

Określić, czy wniosek dotyczy całego spadku, czy tylko jego części, a także wskazać i opisać elementy, które mają być podzielone pomiędzy spadkobierców.

W tym miejscu możesz także przedstawić Sądowi własną lub uzgodnioną z pozostałymi spadkobiercami propozycję podziału.

Dowody i załączniki

Po trzecie – pismo powinno zawierać konkretne wskazanie dowodów, wnioski o ich przeprowadzenie przez sąd i wskazanie faktów, jakie odpowiednio każdy dowodów ma potwierdzić

Jeżeli działem spadku mają zostać objęte konkretne nieruchomości, to muszą zostać szczegółowo opisane i konieczne jest załączenie niezbędnych dokumentów ich dotyczących (np wypisy i wyrysy z rejestru gruntów, wyciągi z ksiąg wieczystych)

Po czwarte – do pisma należy także załączyć potwierdzenia uiszczonych opłat, wymaganych w danym przypadku.

Opłatę stałą w kwocie 500 złotych pobiera się od wniosku o dział spadku, a jeżeli zawiera on zgodny projekt działu spadku, pobiera się opłatę stałą w kwocie 300 złotych.
Opłatę stałą w kwocie 1.000 złotych pobiera się od wniosku o dział spadku połączony ze zniesieniem współwłasności, a jeżeli zawiera on zgodny projekt działu spadku i zniesienia współwłasności, pobiera się opłatę stałą w kwocie 600 złotych.

————————————————————

Wpisy na tej stronie nie są poradami prawnymi. Zawierają ogólne zarysy obowiązujących przepisów i przykłady możliwości regulacji prawnej rożnych życiowych sytuacji. Ich celem jest popularyzacja wiedzy i przybliżenie jej zainteresowanym osobom.

Jeżeli potrzebujesz się skonsultować z radcą prawnym lub adwokatem – zrób to jak najszybciej. Dzięki temu możesz uniknąć zagrożeń dla siebie, swojej rodziny i swojej firmy.

Jeśli chcecie Państwo skonsultować się w sprawie spadkowej – zapraszam. Mój nr tel.: 0048 530 892 582,.adres e-mail: poczta@orlowskam.com 

Można także skorzystać z formularza kontaktowego,

Kancelaria na Spotify

Z pewną nieśmiałością, ale i radością mogę ogłosić, że nagrania o prawie dostępne będą od dzisiaj na platformie Spotify. Wreszcie.

Długo się zbierałam i wreszcie – dosłownie po latach – uruchomiłam adres, pod którym będą nagrania z moich opowiadań o prawie.

Przyznaję – uruchomienie nastąpiło automatycznie 🙂 Platforma, na której wisi ta strona, ma podłączenie ze Spotify i ja już nie muszę nic dodatkowo robić. Właśnie dlatego skorzystałam z tej opcji 🙂

Jeżeli oczekujecie Państwo „typowych” podcastów, to jeszcze ich tam nie ma. Być może powstaną. W pierwszej kolejności przygotowuję jednak dźwiękowe wersje tekstów, już opublikowanych na stronie orlowskam.com.

Zależało mi na tym, aby strona i proste wyjaśnienia prawniczych niuansów były dostępne także dla tych osób, które wolą usłyszeć niż przeczytać. Z dowolnych przyczyn. Niemożność skorzystania z tekstu pisanego nie zawsze wynika z niepełnosprawności, dotykającej zmysłu wzroku. Tak jest czasami łatwiej i wygodniej dla każdego.

Na razie jest dopiero pierwsze nagranie*. Bardzo surowe. Jak mawiają jednak znawcy tematu – trzeba było z tym ruszyć. Zatem – pierwsze koty za płoty:)

Proste nagrania o prawie!

Dziś zapraszam do 11 minutowego opowiadana o zasiedzeniu. Prosa czytanka. Same podstawy. Opowiedziane maksymalnie przystępnym językiem, w oparciu o wpis . Zasiedzenie – co to znaczy.

Pod tym linkiem jest nagranie na platformie Spotify.

Na platformie Anchor można mnie znaleźć tutaj.

Mam nadzieję, że się Państwu spodoba i że kolejne nagrania będą bardziej udane. Będę wdzięczna za uwagi i komentarze. Miłego słuchania!

PS

*W ramach aktualizacji dopowiadam, że jest już 8 nagrań. 🙂

Prosto o spadku w pytaniach i odpowiedziach

https://orlowskam.com/wp-content/uploads/2021/06/prosto-o-spodku-w-pytaniach-i-odpowiedziach.wav?_=3

Aby posłuchać nagrania tekstu na Spotify kliknij w ten LINK
Umiera bliska Ci osoba. Być może jesteś spadkobiercą. Zaczynasz myśleć: Co dalej?

W tym wpisie zobaczysz krok po kroku, co może się stać i co możesz z tym zrobić.

1. Czy muszę coś zrobić, aby zostać spadkobiercą?

Co do zasady – nie, nic nie musi robić. O tym, czy zostajesz spadkobiercą, decydują przepisy albo wola spadkodawcy i jeżeli według ustawy, albo testamentu zostajesz uznany spadkobiercą, to (co do zasady) nie musisz nic robić.

Z chwilą śmierci spadkodawcy (albo np. gdy poprzedni w kolejce uprawnieni do spadku odrzucą spadek) to uprawnienie jak gdyby samo się aktywuje..

Ale mogą być sytuacje, kiedy Twoje uprawnienie do bycia spadkobiercą stanie pod znakiem zapytania – na przykład ktoś będzie niegodny dziedziczenia, albo przedstawi podrobiony albo przerobiony dokument jako rzekomy  testament – sytuacje mogą być bardzo różne  Wówczas najlepiej jak najszybciej skontaktować się z doświadczonym prawnikiem. Masz prawo bronić i dochodzić swoich praw.

2. Czy muszę coś zrobić, aby móc dysponować spadkiem?

Aby móc dysponować spadkiem konieczne jest uzyskanie specjalnego dokumentu, który potwierdzi Twoje prawa do spadku.

Może to być:

– postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku – uzyskiwane na podstawie postepowania sadowego o stwierdzenie nabycia spadku

– poświadczenie dziedziczenia – dokument sporządzany przez notariusza

– umowa zbycia spadku (albo części spadku) – koniecznie zawarta w formie aktu notarialnego

3. Czy muszę być spadkobiercą?

Nie, nie musisz.

Jeszcze za życia ewentualnego spadkodawcy możesz zawrzeć z nim umowę o zrzeczeniu się dziedziczenia.

Jeżeli dowiesz się o powołaniu do spadku już po śmierci spadkodawcy – masz prawo odrzucić spadek w ciągu 6 miesięcy od chwili uzyskania o tym informacji.

Uwaga, jeśli jesteś małoletni – o odrzuceniu spadku w Twoim imieniu mogą zadecydować Twoi rodzice, jednak, aby to zrobić, muszą uzyskać zgodę sądu.

4. Co się stanie, jeśli nie odrzucę spadku?

Jeśli w odpowiednim terminie nie złożysz oświadczenia o odrzuceniu spadku – z mocy prawa nabędziesz spadek z dobrodziejstwem inwentarza.

Przy czym – uwaga – nie dotyczy to spadków, jeżeli śmierć spadkobiercy nastąpiła przed 18.10.2015. Dla spadków, które zostały otwarte wcześniej obowiązuje zasada, że brak oświadczenia spadkobiercy w powyższym 6 miesięcznym terminie jest jednoznaczny z prostym przyjęciem spadku. Jedynie gdy spadkobiercą jest osoba niemająca pełnej zdolności do czynności prawnych albo osoba, co do której istnieje podstawa do jej całkowitego ubezwłasnowolnienia, albo osoba prawna, brak oświadczenia spadkobiercy w terminie jest jednoznaczny z przyjęciem spadku z dobrodziejstwem inwentarza.

5. Czym się różni proste przyjęcie spadku od przyjęcia spadku z dobrodziejstwem inwentarza?

Różnica dotyczy odpowiedzialności za długi spadkowe.

W razie prostego przyjęcia spadku spadkobierca ponosi odpowiedzialność za długi spadkowe bez ograniczenia.

W razie przyjęcia spadku z dobrodziejstwem inwentarza spadkobierca ponosi odpowiedzialność za długi spadkowe tylko do wartości ustalonego w wykazie inwentarza albo spisie inwentarza stanu czynnego spadku. Powyższe ograniczenie odpowiedzialności odpada, jeżeli spadkobierca podstępnie pominął w wykazie inwentarza lub podstępnie nie podał do spisu inwentarza przedmiotów należących do spadku lub przedmiotów zapisów windykacyjnych albo podstępnie uwzględnił w wykazie inwentarza lub podstępnie podał do spisu inwentarza nieistniejące długi.

 

————————————————————

Wpisy na tej stronie nie są poradami prawnymi. Zawierają ogólne zarysy obowiązujących przepisów i przykłady możliwości regulacji prawnej rożnych życiowych sytuacji. Ich celem jest popularyzacja wiedzy i przybliżenie jej zainteresowanym osobom.

Jeżeli potrzebujesz się skonsultować z radcą prawnym lub adwokatem – zrób to jak najszybciej. Dzięki temu możesz uniknąć zagrożeń dla siebie, swojej rodziny i swojej firmy..

Jeśli chcecie Państwo skonsultować się w sprawie spadkowej – zapraszam.. Mój nr tel.: 0048 530 892 582,.adres e-mail: poczta@orlowskam.com 

Można także skorzystać z formularza kontaktowego,

 

MEDIACJA

Mediacja to jeden ze sposobów zakończenia sporu. Od innych sposobów różni się tym, że daje szansę na takie zakończenie sporu, aby każda ze stron była zadowolona.

Mediację prowadzi się na podstawie umowy o mediację (mediacja prywatna, z wyboru) albo na podstawie postanowienia sądu, kierującego strony do mediacji (mediacja sądowa).

Cele mediacji

Zasadniczym celem mediacji jest znalezienie porozumienia pomiędzy stronami. To poszukiwanie porozumienia stanowi istotę mediacji. Zadaniem mediatora jest pomoc stronom w ustaleniu takiego sposobu rozwiązania sporu, który będzie odpowiadał każdej ze stron. Dlatego właśnie mówimy, że w przypadku mediacji obie strony są wygrane.

Po drugie: mediacja pozwala na rozwiązania niestandardowe, często niemożliwe do uzyskania w postępowaniu sądowym,

Po trzecie – mediacja daje możliwość zatwierdzenia przez sąd ugody zawartej przed mediatorem i uzyskania tytułu wykonawczego. Innymi słowy i w uproszczeniu – może mieć wagę ugody sądowej.

Po czwarte – mediacja daje szansę na istotne oszczędności. Z jednej strony bowiem jej koszty są dużo niższe, a nadto trwa znacznie krócej od typowego postępowania sądowego (co jest dodatkową oszczędnością). Z drugiej strony – nawet jeśli mediacja z dowolnych przyczyn nie zakończy się zawarciem ugody i konieczna będzie droga sądowa – uprzednia próba mediacji obniża w danej sprawie wysokość opłaty sądowej.

Jak przebiega mediacja

Pierwszy etap, poprzedzający samą mediację, składa się z trzech elementów. Są nimi: 1. decyzja o woli skierowaniu sprawy do mediacji, 2 wybór osoby mediatora i 3. zgoda na mediację.

Ten etap nie stanowi jeszcze mediacji, jako takiej, ale jest konieczny, aby można było mediację przeprowadzić.

Przebieg tego etapu może się różnić w zależności od specyficznych okoliczności sprawy. Jest także zależny od tego, czy chcemy skorzystać z mediacji sądowej, czy też korzystamy z mediatora prywatnie, tzw. mediator z wyboru.

W przypadku mediacji sądowej podstawą do przeprowadzenia mediacji jest postanowienie sądu o skierowaniu sprawy do mediacji. Aby takie postanowienie zostało wydane, należy – złożyć do sądu formalny wniosek o skierowanie sprawy do mediacji. Także sąd może własną, arbitralną decyzją uznać w trakcie już prowadzonej sprawy, że skieruje sprawę do mediacji. Po decyzji sądu o skierowaniu sprawy do mediacji ustala się, czy obie strony wyrażają zgodę na mediację i na osobę mediatora.

W przypadku mediacji prywatnej, realizowanej z mediatorem z wyboru, podstawą jest umowa o mediację. Jest to umowa pomiędzy stronami sporu, w której strony określą przedmiot mediacji, a także osobę mediatora albo sposób wyboru mediatora.

Zarówno w przypadku mediacji sądowej, jak i w mediacji prywatnej od decyzji stron zależeć będzie, czy wolą samodzielnie uczestniczyć w mediacji, czy też ustanowią pełnomocników, którzy będą ich profesjonalnie wspierać podczas mediacji.

Kolejny etap to ustalenie, że każda ze stron wyraża zgodę na mediację w tej konkretnej sprawie, a nadto, że wraża zgodę na tego konkretnego mediatora. Swoją zgodę strony mogą wyrazić we wniosku o mediację, w oświadczeniu o mediacji, a także podpisując umowę o przeprowadzenie mediacji (w przypadku mediacji prywatnej z mediatorem z wyboru). Uwaga: brak zgody uniemożliwia mediację, co więcej – zgodę można cofnąć właściwie w każdej chwili.

Następnym jest wybór mediatora. Jeżeli korzystamy z mediatora z wyboru, ten etap jest już zwykle za nami. Jeżeli korzystamy z mediacji sądowej, to sąd może sam wybrać mediatora, korzystając z listy mediatorów, prowadzonej przez właściwy sąd okręgowy. Także my, we wniosku o mediację – możemy wskazać konkretnego mediatora. Uwaga: mediator może odmówić przeprowadzenia mediacji w danej sprawie. Wszystko zależy od konkretnych okoliczności i szczegółów sprawy.

Mediacja

Jeżeli nie ma wątpliwości, co do zgody obu stron na przeprowadzenie mediacji – przechodzimy do meritum, czyli ustalamy co stanowi istotę sporu, na czym polega konflikt i czego potrzebuje każda ze stron, aby doszło do porozumienia. Ten etap przebiega bardzo różnie. Zależy między innymi od charakteru mediatora, specyfiki konkretnej sprawy, a także indywidualnych potrzeb każdej ze stron. Pierwszą bazę do ustaleń mogą stanowić informacje, które strony wpisały we wniosku o skierowanie sprawy do mediacji, czy oświadczeniu o mediacji. Czasem mediator wymaga też, aby każda ze stron przekazała mu tzw. Mediation Brief, czyli przygotowaną na piśmie charakterystykę sprawy. Chodzi w niej o streszczenie: podstawy, przyczyny i przebieg sporu, punkty styczne i sporne, wzajemne rozbieżności itp.

Na tej podstawie, a następnie poprzez spotkania indywidualne (z każdą ze stron osobno) lub wspólne (z obiema stronami razem, jednocześnie obecnymi i uczestniczącymi) wypracowywane jest porozumienie.

Jeżeli zakończony jest etap ustalania porozumienia, zebrane są wszystkie postanowienia i wzajemne zobowiązania stron – spisywane są one na jednym dokumencie w formie ugody, którą podpisują wszystkie osoby uczestniczące w mediacji, a więc: mediator, każda ze stron, a także – jeżeli występowali w sprawie – pełnomocnicy stron.

Przebieg mediacji, w szczególności wszystkie rozmowy i ujawnione mediatorowi i stronom informacje, objęty jest tajemnicą.

Na zewnątrz może wyjść jedynie protokół z przebiegu mediacji. Ujawnia się w nim jedynie następujące treści:
1. miejsce i czas przeprowadzenia mediacji,
2. imię, nazwisko (nazwę) i adresy stron,
3. imię i nazwisko oraz adres mediatora,
4. wynik mediacji.
Protokół z przebiegu mediacji podpisuje mediator.

Jeżeli dojdzie do zawarcia ugody przed mediatorem, ugodę zamieszcza się w protokole z przebiegu mediacji, albo załącza się ją do protokołu.  Także w protokole mediator stwierdza ewentualną niemożność podpisania ugody. Nic więcej mediator nie może ujawnić.

Zatwierdzenie ugody przez sąd

Po zawarciu ugody, w ramach mediacji prowadzonej na podstawie umowy o mediację, strona może wystąpić do sądu z wnioskiem o zatwierdzenie ugody. W takim przypadku mediator składa w sądzie protokół z przebiegu mediacji.

Na wniosek strony właściwy sąd niezwłocznie przeprowadza postępowanie co do zatwierdzenia ugody zawartej przed mediatorem.

Ugoda zawarta przed mediatorem, po jej zatwierdzeniu przez sąd, ma moc prawną ugody zawartej przed sądem.

Jeżeli ugoda podlega wykonaniu w drodze egzekucji, sąd zatwierdza ją przez nadanie jej klauzuli wykonalności. Tak zatwierdzona ugoda jest tytułem wykonawczym. Jeżeli ugoda nie podlega wykonaniu w drodze egzekucji – sąd zatwierdza ugodę postanowieniem.

Czy sąd może odmówić zatwierdzenia ugody zawartej przed mediatorem?

Tak. Przepisy wymieniają trzy przypadki, w których sąd odmawia nadania klauzuli wykonalności albo zatwierdzenia ugody zawartej przed mediatorem. Co ważne – odmowa sądu może obejmować całość lub część ugody. Zakres i przyczynę odmowy należy precyzyjnie określić.

Przyczyny odmowy nadania klauzuli wykonalności albo zatwierdzenia ugody zawartej przed mediatorem:
1. ugoda jest sprzeczna z prawem lub zasadami współżycia społecznego
2. ugoda zmierza do obejścia prawa,
3. ugoda jest niezrozumiała lub zawiera sprzeczności.

Ryzyko związane z możliwością odmowy zatwierdzenia ugody przez sąd w szczególny sposób wyjaśnia wagę osoby mediatora. – jego specyficzne cechy osobowościowe, umiejętności, wiedza i doświadczenie mają znaczenie na wszystkich etapach mediacji.

Do pobrania:

Standardy mediacji Społecznej Rady do Spraw Alternatywnych Metod Rozwiązywania Sporów przy Ministrze Sprawiedliwości standardy_mediacji

Zasady postępowania mediacyjnego w sprawach karnych Rozporządzenie

Zasady postępowania mediacyjnego w sprawach cywilnych wg kodeksu postępowania cywilnego zasady kodeksowe.

Zasady postępowania mediacyjnego w transgranicznych sprawach cywilnych  handlowych wg Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/52/WE z dnia 21 maja 2008 r. 

 

————————————————————

Wpisy na tej stronie nie są poradami prawnymi. Zawierają ogólne zarysy obowiązujących przepisów i przykłady możliwości regulacji prawnej rożnych życiowych sytuacji. Ich celem jest popularyzacja wiedzy i przybliżenie jej zainteresowanym osobom.

Jeśli potrzebujecie Państwo mojej konsultacji w zakresie mediacji – zapraszam do kontaktu. Z przyjemnością Państwu pomogę. Mój adres e-mail: poczta@orlowskam.com nr tel.: 0048 530 892 582.

Jeżeli chcecie Państwo skorzystać z mojej mediacji on-line – zapraszam do wypełnienia formularza mediacji, dostępnego pod tym adresem: Skorzystaj z mediacji on-line

Spadkobierca ustawowy

Kim jest spadkobierca ustawowy, jak można nim zostać, czy bycie spadkobiercą jest obowiązkiem czy potencjalną możliwością, z której można zrezygnować, bądź ją utracić? Na te i inne pytania odpowiadam w najnowszym wpisie:

Kliknij tutaj, aby odsłuchać treść wpisu

Co to znaczy być spadkobiercą i kiedy się nim zostaje?

Spadkobierca to osoba, która – na podstawie dziedziczenia ustawowego (spadkobierca ustawowy) albo na mocy testamentu (spadkobierca testamentowy), przejmuje całość lub część spadku po spadkodawcy. Spadku – czyli pewnego zbioru praw (np. własność różnych przedmiotów majątkowych) i obowiązków (np. długi), które przed śmiercią spadkodawcy do niego przynależały. Ten wpis w sposób szczególny dotyczyć będzie spadkobierców ustawowych.

Zobacz też: Spadek, stwierdzenie nabycia i umowy dotyczące spadku. 

Kiedy zostajesz spadkobiercą? Typowa odpowiedź brzmi: z chwilą otwarcia spadku, to znaczy: z chwilą śmierci spadkodawcy. Trzeba jednak pamiętać, że to nie jest pełna odpowiedź. 

Przepisy kodeksu cywilnego o dziedziczeniu ustalają zasady, na podstawie których można sprawdzić kto po danym spadkodawcy może dziedziczyć jako spadkobierca ustawowy i kto może wejść w jego miejsce, jeżeli dany spadkobierca zrezygnuje, odrzucając spadek lub z innego powodu przestanie być spadkobiercą.

Jak można przestać być spadkobiercą

Bycie spadkobiercą nie jest obowiązkowe. To uprawnienie, które można określić jako pewną potencjalną możliwość.

Tej możliwości można zostać pozbawionym – decyzją spadkodawcy o wydziedziczeniu, bądź też – decyzją sądu o uznaniu spadkobiercy za niegodnego.

Można też z niej zrezygnować samemu – na przykład odrzucając spadek, zrzekając się dziedziczenia lub zawierając umowę o zbyciu spadku bądź udziału spadkowego.

Do pobrania: Kolejka spadkobrania

Jeżeli chcesz poznać pełny krąg spadkobierców ustawowych albo planujesz odrzucenie spadku – w tym miejscu: „Kolejka spadkobrania, czyli krąg spadkobierców ustawowych” możesz pobrać krótki przewodnik, w którym sprawdzisz, czy jesteś spadkobiercą ustawowym i czy już nastąpił etap, w którym możesz skuteczne odrzucić spadek*.

* Wpis jest chroniony hasłem. Skorzystaj z formularza kontaktowego, aby bezpłatnie otrzymać hasło uprawniające do otwarcia.

Spadkobierca ustawowy i testamentowy

Spadkobiercą możesz zostać na dwa zasadnicze sposoby:

  • na podstawie ustawy: kodeks cywilny – jako spadkobierca ustawowy, to jest w wyniku decyzji ustawodawcy, który uchwalił przepisy o dziedziczeniu, albo
  • na podstawie testamentu – jako spadkobierca testamentowy, to jest w wyniku decyzji spadkodawcy, który w oświadczeniu o swojej ostatniej woli, zwanym testamentem, zadecydował, że będziesz po nim dziedziczyć.

Co ważne – spadkobierca, który został powołany do spadku i na podstawie ustawy i na podstawie testamentu – może sam zadecydować z której podstawy chce dziedziczyć.

Uwaga: obok dziedziczenia ustawowego i testamentowego jest także trzecia, następcza forma uzyskania praw do spadku. Wchodzi ona w grę dopiero wtedy, gdy prawowity spadkobierca, tj. osoba, która dysponuje prawomocnym stwierdzeniem nabycia spadu lub poświadczenia dziedziczenia – potwierdzającym jej prawo do spadku – zawrze z wybraną osobą (nabywcą) umowę o zbyciu spadku (w całości lub w części) lub udziału spadkowego. Takim nabywcą może być właściwie każdy – zarówno ktoś zupełnie obcy, jak i osoba z kręgu spadkobierców.

 

————————————————————

Wpisy na tej stronie nie są poradami prawnymi. Zawierają ogólne zarysy obowiązujących przepisów i przykłady możliwości regulacji prawnej rożnych życiowych sytuacji. Ich celem jest popularyzacja wiedzy i przybliżenie jej zainteresowanym osobom.

Jeżeli potrzebujesz się skonsultować z radcą prawnym lub adwokatem – zrób to jak najszybciej. Dzięki temu możesz uniknąć zagrożeń dla siebie, swojej rodziny i swojej firmy..

Oczywiście, jeśli potrzebujecie Państwo konsultacji w zakresie sprawie spadkowej – zapraszam do kontaktu. Z przyjemnością Państwu pomogę. Mój adres e-mail: poczta@orlowskam.com Nr tel.: 0048 530 892 582.

This is an example of a sitewide notice - you can change or remove this text in the Customizer under "Store Notice" Odrzuć

Dzień dobry!

dziękuję za wizytę na kancelaryjnym blogu, Zawsze jesteście tu Państwo mile widziani.

Zostawienie adresu e-mail, ułatwi bycie na bieżąco ze wszystkimi tutejszymi artykułami.  Z subskrypcji można się w każdej chwili wypisać.

Subscribe to Blog via Email

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Administratorem danych osobowych jest Kancelaria Radcy Prawnego Moniki Orłowskiej z siedzibą w Sandomierzu.

Kontakt z Administratorem jest możliwy pod adresem poczta@orlowskam.com

Pozostałe informacje dotyczące ochrony Twoich danych osobowych w tym w szczególności prawo dostępu, aktualizacji tych danych, ograniczenia przetwarzania, przenoszenia danych oraz wniesienia sprzeciwu na dalsze ich przetwarzanie znajdują się w tutejszej Polityce Prywatności oraz Polityce Bezpieczeństwa Informacji https://orlowskam.com/informacje/

W sprawach spornych osoba, której dane dotyczą, może złożyć skargę do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych

 

×